Niet groter, maar anders

Niet groter, maar anders

Meer is beter lijkt het drijvende thema van de afgelopen anderhalve eeuw te zijn geweest. Economische groei werd gelijkgesteld aan vooruitgang. Marco Derksen vroeg zich in 2013 al eens of of we vooruitgang wel op de juiste manier meten. In reactie daarop schreef Ronald Mulder: … Een bekend thema uit de ontwikkelingseconomie is dat veel ‘vooruitgang’ eigenlijk alleen betekent dat een steeds groter deel van de samenleving onder het marktmechanisme wordt gebracht. Simpel gezegd: eerst verbouwt iedereen zijn eigen voedsel, later verbouwt iedereen bananen, verkoopt die op de wereldmarkt en koopt voor de opbrengst voedsel. In de statistieken is het BNP dan gestegen van nul naar een heleboel, maar feitelijk zijn de mensen niet beter af. Het is de vraag of een beweging de andere kant op mogelijk is. Zowel (grote) bedrijven als overheden zijn groeiverslaafd; we zien nu hoe moeilijk ze kunnen omgaan met een (gemeten) economie die gestaag krimpt. Een groot risico van de ‘collaborative economy’ is verder dat de mensen die voor zichzelf kunnen zorgen zich afscheiden en dat ‘de overheid’ de slechte risico’s overhoudt. In de veelgeroemde broodfondsen zie je bijvoorbeeld veel 30-jarige webdesigners en weinig 50-jarige stratenmakers. Dus ja, ik denk ook dat we naar een nieuw paradigma gaan, maar dat vergt nog een heleboel nadenken over thema’s als solidariteit en de rol van de overheid, en inderdaad ook over de vraag: “Als meer niet beter is, wat is dan wel beter?” Wij kunnen je helpen om je gedachten te ordenen en gerichte acties uit te voeren om jouw organisatie of bedrijf echt stappen te laten zetten op dit...
Alles gaat naar de haaien, of niet?

Alles gaat naar de haaien, of niet?

Na de crisis van 2007 is de rust in de wereld nog niet weergekeerd. Sterker nog, het lijkt er op dat de decennia van economische groei achter ons liggen, misschien wel voor lange, lange tijd. Hoe de wereld zich organiseerde in de afgelopen anderhalve eeuw, heeft ons veel gebracht. Tegelijkertijd horen we steeds meer dat die manier van organiseren niet meer geschikt is voor de uitdagingen van de 21e eeuw. Bij zijn inauguratie waarschuwde Lex Hoogduin dat we in reactie daarop het zelfs nog erger lijken te maken: de hervormingen bij de Europese en Nederlandse banken maakt ze te eenvormig en dus als groep te kwetsbaar. Het wordt Boom or Bust. Of in de woorden van Nassim Taleb: door de bankensector nog robuuster te maken, ontstaat er een soort Extremistan, een land van alles of helemaal niets. Organisaties en bedrijven hebben loodsen nodig om van robuust naar anti-fragiel te gaan. zodat ze niet naar de haaien gaan. Wij kunnen die loodsen zijn voor jouw organisatie of...
De Zen van doen, of: hoe shit happens

De Zen van doen, of: hoe shit happens

Het mantra van de huidige tijd lijkt wel te zijn: doe dingen! Doe veel dingen! Denk niet te lang na, onderzoek niet te veel, maar ga direct aan de slag. Wat je onderweg leert is nuttiger dan zowat alles wat je van te voren kunt onderzoeken. Ever tried? Ever failed? No matter. Try again. Fail again. Fail better. – Samuel Beckett [inlinetweet prefix=”” tweeter=”lykle” suffix=””]Het is een levenshouding die past bij idioten en bij mensen die een startup beginnen[/inlinetweet]. Het is een aantrekkelijke levenshouding die goed past bij het masculiene ‘ronkende’ actiegerichte opgezweepte ‘entrepreneurial’ denken dat nog steeds in de mode is. Want gewoon iets gaan doen is voor vrijwel iedereen mogelijk. Geen machines om te kopen, geen banken om een investering bij los te peuteren. Geen zwartkijkers om te moeten overtuigen. Gewoon lekker zelf beginnen. Waar wacht je nog op? De democratisering van actie Laten we wel wezen, het is ook (zeker in de westerse wereld) oneindig veel makkelijker geworden om iets te gaan doen. [inlinetweet prefix=”” tweeter=”lykle” suffix=””]We zitten niet meer vast in de verplichtende structuren en zuilen van vroeger[/inlinetweet]. We zijn hoger opgeleid, we hebben betere middelen tot onze beschikking en veel van wat je nodig hebt om iets te maken dat er nog niet was is nu bereikbaar voor mensen zonder (oud) geld of een groot netwerk. Veel van de traditionele poortwachters die vroeger bepaalden wat wel en niet een groter publiek bereikte, zijn bovendien ook verdwenen. Dus: alle ruimte voor het individu en diens acties! Los van verantwoordelijkheid Denken vanuit een startup is heel aantrekkelijk. Er is (nog) niemand afhankelijk van je, dus je...

Help mee en voeg ‘facts’ toe aan onze essays

Vanaf vandaag kun je ons helpen om onze essays nog scherper te krijgen dan ze al zijn. Je kunt namelijk vanaf nu eenvoudig stukken tekst uit de essays selecteren en er een zogenaamde ‘factlink’ aan toevoegen. Met die links geef je extra achtergrond-informatie aan de teksten die wij geschreven hebben, zodat anderen zich een completer beeld kunnen vormen van de achterliggende feiten. Hier zie je waarom dat een goed idee is, en hoe het werkt:   An introduction to Factlink from Factlink on Vimeo. Hoe werkt dat dan? Heel simpel. Selecteer een stuk tekst uit één van onze artikelen, en je ziet een pop-up verschijnen waarmee je een factlink aan dat stukje tekst kunt toevoegen. Leef je...
Waarom deze tijd eng voelt, maar het niet is

Waarom deze tijd eng voelt, maar het niet is

Mario Andretti, de Formule 1 coureur, zegt: ‘If everything seems under control, you’re not going fast enough.”, maar dat is lang niet voor iedereen een prettig idee. Deze tijd is voor vele mensen een angstige tijd. Omdat alles zo snel gaat, zonder dat ze dat zelf willen, en zonder dat ze het gevoel hebben dat ze er met hun volledige aandacht bij kunnen. Wat een kleine groep mensen spannend en opwindend vind in deze tijd, is voor een veel grotere groep mensen angstaanjagend. Angstaanjagend omdat het hun bekende en vertrouwde bestaan lijkt te bedreigen. Omdat het de manier waarop ze leerden hoe dingen gedaan werden bedreigt, overbodig maakt of achterlijk doet lijken. Angstaanjagend omdat de mensen naar wie ze kijken voor duiding en voorbeeldgedrag ook bijzonder feilbaar blijken te zijn, leugens verkopen of de mond gesnoerd krijgen door oppervlakkige populisten. Dat ze naar die mensen kijken voor duiding en voorbeeldgedrag was hoe zij het namelijk van hun ouders geleerd hebben. Maar die groeiden op in een andere tijd, met andere spelregels en mogelijkheden. Niets in hun opvoeding en ontwikkeling heeft ze leren omgaan met wat er op dit moment in onze samenleving gebeurt. Vroeger was ik bang voor de grote stoere jongens die me na school uitjouwden en me het gevoel gaven dat ze me makkelijk bont en blauw konden slaan als ze dat wilden. Ik heb ook wel eens een klap gekregen wanneer ik een te grote mond had naar hun zin. Maar de echte angst kwam pas later, toen ik eens een auto van een vriend met een domme zwaai aan het stuur total loss gereden had....