Leve de democratie, weg met de politici

Leve de democratie, weg met de politici

Over drie weken, op 19 maart, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Het worden historische verkiezingen: naar verwachting blijft de opkomst voor het eerst in de geschiedenis over het hele land gemeten onder de vijftig procent. Voor het eerst zijn de thuisblijvers in de meerderheid. Wat mij betreft hebben ze groot gelijk. Verkiezingen zijn, zeker in het geval van de gemeenteraad, een poppenkast die de democratie meer kwaad dan goed doen. Verkiezingen leiden er, in de huidige maatschappelijke context, toe dat nergens meer een inhoudelijk publiek debat wordt gevoerd. Politici zijn niet bezig met het samen vinden van oplossingen voor maatschappelijke vraagstukken, maar uitsluitend met het scoren van punten voor de volgende verkiezingen, die elk moment weer voor de deur kunnen staan. Lees hierover vooral het uitstekende stuk dat David van Reybrouck afgelopen najaar in De Correspondent schreef, onder de veelzeggende titel Hoe verkiezingen verziekingen werden. Verkiezingen zouden beter kunnen worden afgeschaft. Maar als ik dat zeg, dan kijken mensen mij wat vreemd aan. Op zijn minst. De denkfout die veel mensen maken, is dat ze democratie gelijk stellen aan verkiezingen. Vandaar ook elke keer de oproep om toch vooral je stem niet verloren te laten gaan. Je voorouders hebben gevochten voor dit democratisch recht! Het is onzin, maar wel onzin waar alle politieke partijen het over eens zijn. En dat is geen wonder, want zij zijn het die (als enige) werkelijk baat hebben bij verkiezingen. Zij zijn het die weer voor vier jaar verzekerd zijn van macht, invloed en geld. Goedbeschouwd zijn de politieke partijen niets anders dan middle men, poortwachters, van dezelfde soort als platenmaatschappijen en uitgevers. Zij bepalen naar...
Waarom Je Niks Meer Met De Creatieve Industrie Moet Willen

Waarom Je Niks Meer Met De Creatieve Industrie Moet Willen

Ik zie het nog wel eens opduiken, het begrip ‘de creatieve industrie’. Ik heb er eens over nagedacht en je zou er eigenlijk niks meer mee moeten willen. Ik zal uitleggen waarom. Verkeerd uitgelegd Het concept “De Creatieve Industrie” is jarenlang verkeerd uitgelegd door de meeste partijen in Nederland. Met name de overheid zat nogal scheef op het thema te hameren. Zoals Richard Florida het volgens mij bedoelde, ging dit over een aangenaam leefklimaat (vrijzinnig en ondernemend) en had dit zijn weerslag op de economie, onder andere door een gunstig vestigingsklimaat en een ‘plug and play’ context waar je als nieuwkomer gemakkelijk je startup of innovatie kon realiseren. Dit is gekaapt en vervormd tot zoiets als: als je maar een levendige creatieve industrie (en homosexuelen) in je stad hebt, groeit de economie. Plus, het gedachtengoed komt uit 2002, nota bene. Je kunt niet zeggen dat er weinig is veranderd de afgelopen jaren. Daarnaast is ‘industrie’ nogal iets anders dan ‘klasse’ en Florida sprak over ‘de creatieve klasse’, maar dat was vast niet calvinistisch genoeg, of klonk te elitair. Draak van een woord Het woord ‘industrie’ is een draak van een woord in deze context en bijna niemand kan zich ermee vereenzelvigen. Het is een  archaïsche term voor iets wat nauwelijks meer in een hokje te plaatsen is. Het is een te industrieel woord voor een beweging die over iets heel anders gaat. Iets wat niet mechanisch, schaalbaar of automatiseerbaar is. Natuurlijk kun je iets terugbrengen tot kerngetallen en de output van de uitvoerende creatieve of innovatieve sector tot product bombarderen, maar dan denk je teveel als een econoom en...