Wat we doen

  • Organisatie-advies 90%
  • Coaching 80%
  • Bedrijfsstrategie 85%
  • Hands-on meedoen 100%

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf in!

Leve de democratie, weg met de politici

Over drie weken, op 19 maart, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Het worden historische verkiezingen: naar verwachting blijft de opkomst voor het eerst in de geschiedenis over het hele land gemeten onder de vijftig procent. Voor het eerst zijn de thuisblijvers in de meerderheid.

Waarom Je Niks Meer Met De Creatieve Industrie Moet Willen

Het concept “De Creatieve Industrie” is jarenlang verkeerd uitgelegd door de meeste partijen in Nederland. Met name de overheid zat nogal scheef op het thema te hameren. Zoals Richard Florida het volgens mij bedoelde, ging dit over een aangenaam leefklimaat (vrijzinnig en ondernemend) en had dit zijn weerslag op de economie, onder andere door een gunstig vestigingsklimaat en een ‘plug and play’ context waar je als nieuwkomer gemakkelijk je startup of innovatie kon realiseren. Dit is gekaapt en vervormd tot zoiets als: als je maar een levendige creatieve industrie (en homosexuelen) in je stad hebt, groeit de economie.

Plus, het gedachtengoed komt uit 2002, nota bene. Je kunt niet zeggen dat er weinig is veranderd de afgelopen jaren.

De Social Enterprise verlegt alle grenzen

Er bestaan veel verschillende beelden en definities van wat een ‘social enterprise’ nu eigenlijk is. In dit artikel betogen we dat een essentieel kenmerk, misschien wel haar belangrijkste kenmerk, is dat de social enterprise geen harde binnen- of buitengrenzen kent. Hierdoor is ze beter dan de traditionele organisatie toegerust voor de dynamiek van de kennis- en netwerkeconomie. Kort gezegd: je moet je grenzen wel verleggen, omdat er in de buitenwereld allerlei grenzen aan het verdwijnen zijn.

De Zen van doen, of: hoe shit happens

Begin maar gewoon! Het is een levenshouding die past bij idioten en bij mensen die een startup beginnen. Het is een aantrekkelijke levenshouding die goed past bij het masculiene ‘ronkende’ actiegerichte opgezweepte ‘entrepreneurial’ denken dat nog steeds in de mode is. Want gewoon iets gaan doen is voor vrijwel iedereen mogelijk. Geen machines om te kopen, geen banken om een investering bij los te peuteren. Geen zwartkijkers om te moeten overtuigen. Gewoon lekker zelf beginnen. Waar wacht je nog op?

De Onzichtbare Hand

“Die ideologie van ‘er is geen ideologie meer,’ dat is eigenlijk de laatst overgebleven ideologie. Maar het is dus wél een ideologie. De idee dat er geen alternatief is voor de mondiale economie waarin we nu zitten, is extreem ideologisch. Die ideologie bestaat nu een paar decennia, maar hij zal er echt niet altijd blijven en is er ook lang niet altijd geweest.”

Waarom deze tijd eng voelt, maar het niet is

Deze tijd is voor vele mensen een angstige tijd. Omdat alles zo snel gaat, zonder dat ze dat zelf willen, en zonder dat ze het gevoel hebben dat ze er met hun volledige aandacht bij kunnen. Wat een kleine groep mensen spannend en opwindend vind in deze tijd, is voor een veel grotere groep mensen angstaanjagend.

An die Arbeit!

De arbeidsverhoudingen, de sociale arrangementen, de manier waarop arbeid belast en inkomen herverdeeld wordt – het zijn allemaal erfenissen uit de vorige eeuw, die goed werkten in dat overzichtelijke polderlandschap. In dit essay onderzoek ik welke bakens we zouden moeten verzetten om de uitdagingen van deze eeuw te lijf te gaan.

Is de ‘Global Village’ een luchtspiegeling?

Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog horen we het al: de wereld wordt groter, de verbindingen worden beter, de wereld wordt (weer) een dorp! Ieder decennium zwol het koor van boodschappers aan en met de komst van internet was er geen houden meer aan: landsgrenzen zouden er niet meer toe doen, je zou in contact kunnen komen met wie je maar wilde, waar ook ter wereld en alles en iedereen zou met elkaar verbonden raken.

Helaas, dat is niet zo.

De Creatieve Economie

Ik weet niet of de economie ooit niet creatief was. Het lijkt mij dat de wereld van geld en waarde altijd al draaide op het scheppend vermogen van mensen. Maar nadenkend over wat dit dan voor vermogen is en of iedereen het kan (of zou moeten kunnen) blijkt dat het helemaal niet zo helder is allemaal. Er wordt gewerkt met een uitgeholde definitie, die ondertussen ook geladen is met uiteenlopende visies en verwachtingen. De wereld van creativiteit is niet éénduidig. Er wordt geclaimd en gevochten, gefantaseerd en gefabriceerd.